counter image

Historia UIA

Linie lotnicze „Ukraine International Airlines” zostały założone w roku 1992 jako narodowy (bazowy) przewoźnik nowego państwa niepodległego. Założycielami UIA były Stowarzyszenie Lotnictwa Cywilnego Ukrainy oraz największa irlandzka spółka leasingowa GPA (później AerCap B.V.).

W ciągu 15 lat pracy UIA udało się pozyskać nowych inwestorów strategicznych i finansowych. W roku 1995 pakiet akcji posiadany przez państwo został przekazany do Funduszu Majątku Państwowego Ukrainy. W 1996 r. w skład akcjonariuszy UIA weszły linie lotnicze Austrian Airlines i Swissair, а w roku 2000 – Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju (EBOR).

Model organizacyjny spółki państwowo-prywatnej umożliwił UIA wykorzystanie silnych stron wszystkich akcjonariuszy: przejęcie doświadczenia międzynarodowego w sferze transportu pasażerów i wdrażanie najlepszych praktyk w zakresie zarządzania biznesem, obsługi technicznej i serwisu.

Na początkowym etapie podstawowe zadanie UIA polegało na zorganizowaniu bezpośredniego ruchu lotniczego pomiędzy stolicami i najważniejszymi miastami Europy Zachodniej, z czym linie lotnicze radziły sobie dobrze, realizując model point-to-point i planowo rozszerzając sieć tras lotniczych.

Pod koniec 2009 roku linie UIA stały się jednymi z najważniejszych graczy w sferze przewozów lotniczych Ukrainy z udziałem w rynku 20%. Dalszy rozwój wymagał kardynalnej zmiany kursu, co zbiegło się ze zmianą formy własności linii lotniczych w 2010 r. Głównym czynnikiem stało się wyjście z kapitału UIA inwestorów zagranicznych, co było związane ze zmianami strategii ich obecności na Ukrainie, jak również z zakończeniem standardowego terminu obecności w kapitale obiektu inwestycji EBOR.

W warunkach nagłej zmiany sytuacji rynkowej oraz ostrej konkurencji cenowej ze strony innych ukraińskich linii lotniczych prywatyzacja UIA umożliwiła niezbędną elastyczność biznesową i rozpoczęcie przejścia od modelu działania bazowego do modelu przewoźnika sieciowego.

W 2013 r., w związku z załamaniem się biznesu głównego konkurenta, UIA okazała się jedynym przewoźnikiem na Ukrainie, zdolnym do zapobiegania upadkowi infrastruktury rynku. Liniom lotniczym udało się w najkrótsze terminy dokonać nieplanowanego skoku w swoim rozwoju: podwoić liczbę floty i zwiększyć etat, co umożliwiło szybkie wznowienie połączenia lotniczego na większości otrzymanych „w spadku” tras spółki konkurenta.

Przymusowa ekspansja dała dodatkowy impuls optymizacji działalności UIA, a także zwiększyła priorytetowość wykorzystania położenia geograficznego i potencjału tranzytowego Ukrainy. UIA zorganizowały swoją pracę w taki sposób, aby tworzyć i kierować tranzytowy przepływ pasażerów z Północy na Południe oraz z Zachodu na Wschód przez bazowy port lotniczy Boryspol.

W 2014 roku w skomplikowanych warunkach polityczno-gospodarczych – konflikt zbrojny na wschodzie Ukrainy, okupacja i aneksja Krymu, dewaluacja waluty narodowej, i odpowiednio, szybki wzrost kosztów w walucie zagranicznej – linie UIA zmuszone zostały do stabilizowania biznesu w drodze zmniejszenia kosztów. Po raz pierwszy w historii mieliśmy uciec się do cięcia etatu, optymizacji floty oraz zaprzestania eksploatacji szeregu nieopłacalnych tras.

Zarazem, w celu zapewnienia przystępności usług linii lotniczych dla pasażerów, kierownictwo UIA podjęło decyzję dotyczącą systemowego zmniejszenia taryf w drodze usunięcia z ceny biletu wartości usług dodatkowych. Dany krok pozwolił liniom UIA na zaoferowanie klientom niskich taryf, stając się pierwszym w świecie niskotaryfowym przewoźnikiem sieciowym.